Masaż W Pospolitych Dolegliwościach
Wczytuję dane...
KOD: 978-83-7175-313-58
Autor: Sara Thomas
Koszt wysyłki od: 6.90 PLN
Wydawca: Delta W-Z

Wprowadzenie do książki

Masaż w pospolitych dolegliwościach

   Od niepamiętnych czasów używano rąk w celu poprawiania sobie wzajemnie samopoczucia albo uzdrawiania. Dotykanie oznacza więź, ciepło, upewnienie się, że nie jesteśmy samotni, potwierdzenie sensu naszego istnienia i własnej wartości. Jest to prosty sposób porozumiewania się, coś naturalnego dla każdego. Z odrobiną chęci i zaangażowania się możemy przekształcić ten naturalny nawyk w twórczą umiejętność leczenia, ucząc się podstawowych sposobów i techniki masowania oraz poszerzając słownik języka dotyku.
   Odczuwanie przez nas dotyku jest rejestrowane przez naszą skórę — narząd największy i najwrażliwszy. W rozwijającym się zarodku skóra powstaje z tej samej warstwy komórek, co układ nerwowy i dlatego może być uważana za obwodową jego część, zdolną do odbierania wielkiej liczby rozmaitych sygnałów i udzielania odpowiedzi na nie. U zarodka dotyk zaczyna działać jako pierwszy ze zmysłów.

Znaczenie masażu

   Intencja, z jaką używamy dotyku, wywiera zasadniczy wpływ na jego skutki. Jeżeli kładziemy ręce na kimś ze współczuciem i dobrą wolą, zachodzi wiele subtelnych zmian. Łagodne przykładanie rąk i gładzenie, dotykanie delikatne i troskliwe powoduje przemiany zarówno fizyczne, jak psychiczne.
    W latach dwudziestych naszego wieku w Filadelfii anatom Frederick Hammett oraz inni badacze amerykańscy w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych badali wpływ dotyku w doświadczeniach ńa szczurach. Jedne z tych zwierząt były stale dotykane i gładzone, inne nie. Szczury dotykane rosły szybciej, były odporniejsze na choroby i bardziej płodne, mniej wrażliwe na stres niż zwierzęta nie dotykane. Wiadomo też doskonale, że niemowlętom niezbędne są do życia pieszczoty i głaskanie z czułością, oczywiście nie mówiąc o takich podstawowych potrzebach, jak jedzenie i czystość. W Ameryce, między rokiem 1910 a 1935, badania niemowląt w ośrodkach szpitalnych lub opiekuńczych były wykonywane przez doktorów Chapina, a także Knoxa i J. Brennemanna. Stwierdzili oni, że w wyniku zbyt słabego pobudzania dotykiem wiele dzieci zmarło w okresie niemowlęcym albo przejawiało wyraźne oznaki zaburzonego lub słabego rozwoju fizycznego i psychicznego.
    Z punktu widzenia fizjologii, delikatne dotykanie i masaż ułatwiają przepływ krwi i chłonki. Mogą także obniżyć ciśnienie krwi i zwolnić czynność serca, uspokoić nerwy i obniżyć napięcie, odprężyć, dać poczucie zadowolenia. Sądzi się, że masaż wspomaga wytwarzanie endorfin, ciał chemicznych wytwarzanych w ośrodkowym układzie nerwowym, działających jako naturalne środki przeciwbólowe. Jedna z nich, encefalina, zmniejsza ból i wytwarza nastrój graniczący z euforią.

Wyrównywanie przepływu energii życiowej

    Pojęcie całości organizmu wykracza poza ciało, umysł i stany emocjonalne. Istotą zdrowia jest zachowanie tej szeroko pojętej całości i każdą techniką leczenia dotykiem działa się na coś więcej niż tylko na ciało w jego sensie fizycznym. Oddziałuje się także na sferę niematerialną (ang. subtle body) i przywraca równowagę przepływu energii. Strefa niematerialna składa się z pola energii, czyli „aury” w ciele fizycznym i wokół niego oraz z głównych ośrodków energii, czyli siły życiowej, znanych jako chakra. Aura jest złożona z przenikających się pól niematerialnej energii życiowej, emanującej z ciała poza powłoki i będącej w stałym ruchu. W obrębie aury i wzdłuż linii środkowej ciała istnieje siedem głównych ośrodków chakra, regulujących przepływ energii między ciałem fizycznym a niematerialnym. W Sanskrycie wyraz chakra oznacza „koło” i jest on tu użyty jako symbol krążenia energii w tych ośrodkach. Pięć z nich mieści się na kręgosłupie i dwa w głowie. Mają one powiązanie z różnymi składnikami ciała fizycznego: z gruczołami i innymi narządami, ze splotami i ze sferami rozwoju umysłowego oraz duchowego. W miarę nabywania praktyki można nauczyć się wyczuwania rękami energii aury i ośrodków chakra.

Zastosowanie Shiatsu jako środka leczniczego

   Niniejsza książka uczy nie tylko masażu, ale także Shiatsu, aby ukazać więcej technik skutecznie zwalczających rozmaite pospolite dolegliwości. Metoda Shiatsu opiera się na następujących założeniach.
    Shiatsu wywodzi się z medycyny Wschodu. Wyraz ten dosłownie oznacza „uciskanie palcem”, chociaż korzysta się także z innych części ręki i ciała. W Japonii tradycyjnie uprawia się Shiatsu jako prosty sposób podtrzymywania zdrowia, łagodzenia bólu i zapobiegania chorobie. Podstawą postępowania jest zrozumienie, że ciało działa jako całość zespolona przez energię życiową, czyli ki, która przepływa kanałami, liniami południkowymi, tworzącymi sieć w całym ustroju, głównie w powierzchownych warstwach skóry. Złe samopoczucie, ból, stres i choroba są spowodowane zastojem energii ki i zablokowaniem linii południkowych. Powoduje to, że do narządów wewnętrznych dochodzi za dużo lub za mało energii. Uciskanie punktów tsubos na liniach południkowych pobudza energię ki i przywraca równowagę. Wpływa to na ciało fizyczne, pomaga złagodzić ból, stłumić przyczyny i objawy choroby.
   Shiatsu nie powinno sprawiać przykrości. Chociaż niektóre punkty tsubos i linie południkowe bywają wrażliwe, można wywierać ucisk delikatnie i powoli, tak że nie powoduje to bólu. Shiatsu jest formą komunikowania się, a jego skuteczność zależy od otwartości wobec partnera i gotowości do przyjęcia tego, co przekazuje.

Szczegółowe Informacje

  • Autor: 

    Sara Thomas

  • Tytuł oryginału: 

    Massage for Common Ailments

  • Liczba stron: 

    95

  • Wymiary: 

    200x245

  • Oprawa: 

    Miękka

  • ISBN: 

    978-83-7175-313-58

  • Tłumacz: 

    Stefan Kruś

  • Rok wydania: 

    2010

Polecamy
Klienci, którzy kupili ten produkt wybrali również...