-
Załączniki bezpieczeństwa
Załczniki do produktuZałączniki dotyczące bezpieczeństwa produktu zawierają informacje o opakowaniu produktu i mogą dostarczać kluczowych informacji dotyczących bezpieczeństwa konkretnego produktu
-
Informacje o producencie
Informacje o producencieInformacje dotyczące produktu obejmują adres i powiązane dane producenta produktu.Ravi
-
Osoba odpowiedzialna w UE
Osoba odpowiedzialna w UEPodmiot gospodarczy z siedzibą w UE zapewniający zgodność produktu z wymaganymi przepisami.
Co poza samym leczeniem może zrobić człowiek, kiedy poważnie choruje?
Diagnoza może sprawić, że całe życie zaczyna obracać się wokół badań, zabiegów, leków i kolejnych wizyt. Bernie S. Siegel zwraca uwagę na jeszcze jeden obszar: samego człowieka, jego emocje, sposób przeżywania choroby, relacje oraz wolę uczestniczenia we własnym leczeniu.
Autor opisuje pacjentów, którzy nie chcą być jedynie diagnozą, numerem sali czy biernym odbiorcą zaleceń. Interesuje go, co dzieje się, gdy człowiek zaczyna uważniej słuchać własnego ciała, odzyskuje wpływ na swoje decyzje, otwarcie rozmawia z lekarzem i zastanawia się, czy życie, które prowadzi, rzeczywiście jest jego własnym życiem.
Książka nie sprowadza tego do prostego hasła „myśl pozytywnie”. Siegel pisze również o strachu, depresji, nierozwiązanych konfliktach, trudnych relacjach i konfrontacji z własną śmiertelnością. Jednocześnie podkreśla znaczenie nadziei, miłości, poczucia sensu i współpracy między lekarzem a pacjentem.
Co znajdziesz w tej publikacji?
- Uważne słuchanie ciała, pierwsza część książki nosi tytuł „Ciało w umyśle” i dotyczy między innymi rozpoznawania sygnałów organizmu oraz związku pomiędzy sposobem przeżywania życia a stanem człowieka.
- Partnerstwo pacjenta i lekarza, Siegel pokazuje leczenie jako współpracę. Pacjent ma prawo pytać, szukać lekarza, któremu ufa, wyrażać własne potrzeby i uczestniczyć w decyzjach dotyczących swojego życia.
- Chorobę w kontekście psychiki i emocji, autor przedstawia swoje obserwacje dotyczące wpływu nastawienia, stresu, lęku, depresji i nierozwiązanych konfliktów na sposób funkcjonowania chorego.
- Wolę życia i odzyskiwanie wpływu, osobny rozdział poświęcony jest temu, co autor określa jako wolę życia. Opisuje pacjentów, którzy zaczynają podejmować świadome decyzje, zmieniać to, co im nie służy, i aktywnie angażować się w proces leczenia.
- Pracę umysłu skierowaną na uzdrowienie, druga część książki obejmuje między innymi skupienie umysłu, obrazy związane z chorobą i zdrowieniem oraz takie praktyki jak medytacja, wizualizacja, relaksacja czy prowadzenie dziennika.
- Miłość, relacje i konfrontację ze śmiercią, końcowe rozdziały prowadzą od tematu „stawania się wyjątkowym” do zagadnień miłości i śmierci, dzięki czemu książka wykracza poza samo pytanie o chorobę i dotyka również sposobu przeżywania własnego życia.
Najważniejszy wyróżnik: „wyjątkowy pacjent” jako aktywny uczestnik leczenia
Najbardziej charakterystycznym elementem podejścia Siegela jest opis osób, które nazywa „wyjątkowymi pacjentami”. Nie chodzi o ludzi posiadających jakąś szczególną cechę biologiczną ani o osoby, które biernie czekają na cud.
Autor opisuje ich przede wszystkim przez sposób działania. Tacy pacjenci przejmują większą odpowiedzialność za swoje życie, zadają pytania, szukają informacji, nie boją się zmieniać lekarza, jeśli nie znajdują z nim kontaktu, i traktują personel medyczny jako część zespołu. Jednocześnie przyglądają się temu, jak żyją poza gabinetem lekarskim.
Siegel zwraca uwagę, że ciężka choroba bywa dla niektórych ludzi momentem, w którym uświadamiają sobie własną śmiertelność i zaczynają pytać: czego naprawdę chcę, z czego powinienem zrezygnować, co w moim życiu ma znaczenie, jakie relacje mnie wspierają, a jakie wymagają zmiany?
W tym sensie książka jest czymś więcej niż opowieścią o zależności między psychiką i ciałem. Jest również przewodnikiem po odzyskiwaniu podmiotowości w sytuacji choroby. Autor wielokrotnie podkreśla, że lekarz nie powinien widzieć wyłącznie przypadku medycznego, a pacjent nie powinien sprowadzać swojej roli do wykonywania poleceń.
Istotne jest też stanowisko Siegela wobec określeń takich jak „cud” czy „spontaniczna remisja”. Autor wskazuje, że takie słowa mogą sugerować przypadek i szczęście, podczas gdy jego interesuje przede wszystkim aktywna rola chorego i próba zrozumienia, co wyróżnia ludzi, którzy inaczej podchodzą do własnego leczenia i życia.
Jak zbudowana jest książka?
Publikacja została podzielona na dwie duże części. Pierwsza, „Ciało w umyśle, czyli uważne słuchanie ciała”, obejmuje rozdziały o uprzywilejowanym słuchaczu, partnerstwie w procesie leczenia, relacji pomiędzy chorobą a umysłem oraz woli życia.
Druga część, „Ucieleśnienie umysłu”, prowadzi czytelnika przez początek podróży, skupienie umysłu na uzdrowieniu, obrazy w chorobie i uzdrowieniu, „stawanie się wyjątkowym” oraz temat miłości i śmierci. Taki układ pozwala najpierw przyjrzeć się postawie chorego i relacji z leczeniem, a następnie przejść do sposobów pracy z własnym doświadczeniem.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
- dla osób przechodzących przez poważną lub przewlekłą chorobę, które chcą lepiej zrozumieć własną rolę w procesie leczenia,
- dla bliskich i opiekunów osób chorych, którzy chcą spojrzeć również na emocjonalne i relacyjne doświadczenie pacjenta,
- dla osób zainteresowanych związkiem między psychiką, emocjami i ciałem w ujęciu przedstawionym przez Siegela,
- dla czytelników poszukujących podejścia, w którym pacjent współpracuje z lekarzem, zamiast pozostawać biernym odbiorcą leczenia,
- dla osób zainteresowanych medytacją, wizualizacją, relaksacją i innymi sposobami pracy z własnym doświadczeniem, które autor przedstawia jako element szerszego podejścia,
- dla osoby szukającej wartościowej książki dla kogoś, kto mierzy się z chorobą i potrzebuje lektury dotyczącej nie tylko procedur medycznych, ale również nadziei, relacji i jakości życia.